الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

222

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

( 1 ) و روايت است كه تنى چند از خوارج در مكه جمع شدند و در بارهء فرمانروايان سخن گفتند و بر آنان خرده گرفتند و كارهاى آنان را نسبت به خود زشت شمردند و كشته‌شدگان نهروان را ياد كردند و بر آنان رحمت فرستادند و برخى از آنان به ديگران گفتند : اگر ما جان خود را به خدا بفروشيم و اين پيشوايان گمراه را غافلگير كنيم و بكشيم ، بندگان خدا و سرزمينها را از ايشان آسوده خواهيم كرد و انتقام خون برادران خود را كه در نهروان شهيد شده‌اند خواهيم گرفت . پس از تمام شدن مراسم حج با يك ديگر در اين مورد پيمان بستند . عبد الرحمن بن ملجم كه خدايش لعنت كناد گفت من از عهدهء كار على بر مىآيم و برك بن عبد الله تميمى « 1 » گفت من معاويه را خواهم كشت و عمرو بن بكر تميمى گفت من عمرو عاص را خواهم كشت و با يك ديگر پيمان بستند و سوگند وفادارى خوردند و قرار گذاشتند آن كار را شب نوزدهم رمضان انجام دهند و از يك ديگر جدا شدند . ابن ملجم نخست ميان قبيله كنده ( نزديك كوفه ساكن بودند ) آمد و سپس به كوفه آمد . ياران خود را ملاقات كرد و تصميم خود را از ايشان پوشيده مىداشت كه مبادا آشكار شود . در همان حال به ديدار مردى از ياران خود كه از قبيلهء تيم الرباب بود رفت و پيش او با قطام دختر اخضر كه از قبيلهء تيم بود آشنا شد . امير المؤمنين على ( ع ) پدر و برادر قطام را در جنگ نهروان كشته بود . قطام از زنان بسيار زيباى روزگار خود بود و چون ابن ملجم او را ديد شيفته‌اش شد و سخت پاى بند به عشق او گرديد و از او خواستگارى و تقاضاى ازدواج كرد . قطام گفت : چه چيزى كابين من مىكنى ؟ ابن ملجم گفت : هر چه مىخواهى بگو . گفت : سه هزار درهم و كنيزى و غلامى ، و كشتن على بن ابى طالب . ابن ملجم گفت : چيزهايى كه مىخواهى براى تو آماده خواهد بود ، جز كشتن على بن ابى طالب و اين كار چگونه براى من ممكن است ؟ قطام گفت : او را غافلگير مىكنى . اگر او را بكشى مرا آرام ساخته و انتقام مرا گرفته‌اى و در آن حال زندگى تو با من بر تو شيرين و گوارا خواهد بود و اگر كشته شدى آنچه پيش خداوند است براى تو بهتر و پايدارتر است . در اين هنگام ابن ملجم گفت : به خدا سوگند كه چيزى مرا به اين شهر نياورده است مگر همين قصد كشتن على ، ولى از مردم آن در امان نيستم

--> ( 1 ) . در متن روضة الواعظين نام اين شخص مبارك آمده و بدون ترديد اشتباه است و در ارشاد مفيد به صورت صحيح يعنى برك آمده است . م .